Dinsdag 5 augustus

Omdat we vandaag een jarige in ons midden hebben, staan Esther, Maartje en Linda extra vroeg op om zijn huisje te versieren. Het hardlopen van de fanatiekelingen, waaronder Roderik, is namelijk een echte gewoonte geworden. Iedere ochtend staan ze dampend van het zweet naast ons te ochtendgymnastieken omdat zij er al een half uur rondjes rennen rond het meer op hebben zitten. Roderik is vandaag het feestvarken en dat zijn we echt niet vergeten! Hij wordt toegezongen in het Nederlands, Engels, Frans en Hongaars en na de chi-chi-wa kunnen we aan het ontbijt. Voor vanmorgen hebben we een heel leuk spel bedacht: voetbal met een ballon om je been. Wie als laatste over blijft met een hele ballon heeft het spel gewonnen. Het is wel even werk om alle ballonnen op te blazen en omdat Roderik jarig is mag hij ze allemaal vast houden. De kinderen vinden al die ballonnen prachtig en ook hun ouders doen mee.
Het weer is vandaag wat minder, dat wil zeggen: we lopen nog steeds in korte broek, maar het is bewolkt en dat maakt zwemmen net iets minder lekker. Er zijn ongeveer vijf kinderen in het zwembad te vinden en tien gjv-ers met watervrees langs de kant. Uiteindelijk gaat het merendeel toch nog een keertje koppie onder, want we zijn hier tenslotte niet voor ons zelf. Het water van het zwembad is inmiddels groen, dat weerhoudt ons er ook een beetje van om er al te enthousiast in te springen. De kinderen zijn steeds minder bang en halen allerlei capriolen uit.
Janos voorziet ons weer van een warme lunch en daarna slapen de kinderen even bij. Sommigen van ons ook trouwens. Na het middagslaapje volgt het knutseluurtje, dit keer tekenen met pastelkrijt. Omdat het zwemmen er vandaag toch echt niet meer in zit gaan we lekker buiten spelen met al het speelgoed dat we hebben meegenomen. Elastieken, springtouwen, badmintonnen, haren kammen, liedjes zingen, kat en muis en natuurlijk de speeltuin… wij komen de middag wel door.
Het is goed te merken dat de kinderen erg moe zijn, ze worden er wat baldadig van en dat is soms wel lastig. Ook merken we dat bepaalde kinderen problemen met hun gedrag hebben. We komen steeds meer over de achtergrond van de kinderen te weten en daar schrikken we af en toe wel van. Zo is er een meisje dat wij een jaar of vier hadden geschat, maar ze blijkt al zeven te zijn. Ze heeft vier jaar van haar leven in een ziekenhuis gelegen zonder aandacht en daardoor een behoorlijke achterstand opgelopen in haar groei. We hebben ook gehoord dat ze in ziekenhuizen de monden van de kinderen dichtplakken zodat ze niet kunnen huilen. De kinderen die met ons mee zijn hebben een kans gekregen omdat ze in een gezin geplaatst zijn, heel veel andere kinderen hebben die kans niet. Meestal komen zij na hun achttiende op straat, omdat ze na die leeftijd aan hun lot worden overgelaten zonder opleiding, zonder normale opvoeding en met een beetje geld. De leiding van “onze” kinderen vertelt ook dat er veel misbruik door kinderen onderling voor komt in de weeshuizen. Van enkele kinderen die wij ontmoet hebben, en sommige kinderen die hier aanwezig zijn is het zeker dat zij misbruikt zijn. Dat is moeilijk voor te stellen als je ze hier zo gelukkig ziet.
Na het avond eten heeft Janos een prachtige taart met kaarsjes en siervuurwerk voor Roderik geregeld. Kan hij toch nog trakteren van onze centen! De taart smaakt prima en we moeten ons haasten voor het avondprogramma. De kinderen hebben via de tolk gevraagd of we weer bingo willen spelen. Ze vinden het allemaal erg spannend en maken zich heel erg druk over het winnen van een pennywafel. De vaders van de kinderen hebben dit keer een zeer professioneel kampvuur gemaakt, waarvan wij als gjv-ers nog wel wat kunnen leren. We zingen met z’n allen liedjes in het Hongaars, Nederlands en Engels. De kinderen mogen tot tien uur opblijven en dan kunnen wij nog even proosten op de jarige, rondom het kampvuur.