Maandag 4 augustus

Goedendag lieve beeldschermkijkers.
Er is weer een nieuwe dag aangebroken in onze Dorcas Hongarije reis. We hebben vanochtend weer de traditionele ochtendgymnastische (spastische) oefeningen uitgevoerd wat altijd weer leidt tot hilariteit alom. De dansmariekes: Esther “benen in de lucht en wind door de haren”, Linda “tenenkrommend” en Maartje “met der elastieke benen” hadden hun gettoblaster weer uit de kast gehaald en om half acht was heel de camping weer wakker gemaakt door de hokey pokey song! Na deze inspannende ochtendgymnastiek mochten we weer aanschuiven bij ons favoriete restaurant in Hongarije en onze favoriete kok in Hongarije had weer heerlijke boterhammen uit Hongarije klaar gelegd met Hongaarse boterhammenworst en Hongaarse kaas wat in principe hetzelfde smaakt als in Nederland. De sterke mannen en vrouwen onder ons werden dit keer geacht om een vrachtauto te lossen vol met antieke (oude) meubels uit een of ander kasteel in Nederland. Heerlijk om met 60 graden Celsius dressoirs en loodzware banken te sjouwen. De kinderen werden na het culinaire hoogstandje weer onderwezen door onze Oekraïense vrienden terwijl wij ons voor gingen bereiden op het grootste waterballonnen gevecht ooit in de geschiedenis van het Hongaarse koninkrijk, we zijn twee uur bezig geweest om die dingen te vullen en na drie minuten was er geen waterballon meer te bekennen. Je krijgt zoveel dankbaarheid terug van de kinderen. Na dit gevecht dat anderhalf uur had vol moeten maken, besloten we onze watervrezende kinderen maar weer in het diepe te gooien. Na menig drenkeling uiteindelijk toch maar bandjes omgedaan te hebben kon iedereen weer naar hartelust zijn baantjes trekken en toen de synchroon zwemmers hun simultaan half verdrinken hadden uitgevoerd werd iedereen weer het zwembad uitgetrokken om onze maagjes weer te vullen met oertraditionele Hongaarse spaghetti. Hierna was het weer tijd voor onze lieve kindertjes om zacht en zoet te gaan slapen Twee uur later konden we eindelijk weer knutselen als maniakken. Dit keer konden de handjes letterlijk vies gemaakt worden omdat het knutselteam boetseer klei voorschotelde. Na enige aarzeling over wat voor substantie ze nu weer in hun handen gedouwd kregen werd er daadwerkelijk wat gemaakt van dit rare goedje. We hebben nu een hele verzameling aan dieren waar menig dierentuin jaloers op zou zijn. Gelukkig stond het zwembad klaar voor ons zodat we de klei weer van onze handen konden wassen. Moe en voldaan konden we vanavond weer aanschuiven aan het avondmaal waar we zowaar een soort van aardappelschotel kregen voorgeschoteld, het bleek te gaan om een overheerlijke mix van aardappelschijfjes, ei en worst, het buikje was weer, zoals gewoonlijk hier, getroost door de kookkunsten van Janosz onze Deutsch sprechende Ungarischer kok; ”Schmeckt wie immer wieder ganz Gut Janosz”! De avond is nog jong dus werd de avond commissie weer aangesproken op hun creativiteit en dit keer werd de T-shirt bekliederen actie succesvol uitgevoerd. Iedereen was zoet met het zelf ontwerpen van hun T-shirt. Het is schitterend om al die kinderen zo druk bezig te zien met die kleine dingen, te zien lachen en genieten. We zijn blij dat deze kinderen de kans hebben gehad om in een liefdevol gezin opgenomen te worden en tegelijkertijd voel je de woede dat er nog steeds kinderen zijn die wachten op zo’n liefdevol gezin. Ze geven je echt het gevoel dat wat je doet enorm gewaardeerd wordt terwijl je zelf soms het gevoel hebt dat je veel meer zou moeten en kunnen doen voor deze mensen want ze verdienen het. Zonnige groeten, De Dorcas Crew